تکنیکهای بیوفوتونیک

بیوفوتونیک به عنوان مطالعه سلول های بیولوژیکی، بافت ها و ذرات با استفاده از نور در محدوده قابل مشاهده و نزدیک دیده می شود تعریف شده است. این نقش مهمی در بهبود روش های تصویربرداری و درمانی است که معمولا برای اهداف بالینی، از جمله پیشرفت در لیزر، اپتیک و آشکارسازهای فلورسانس تعیین می شود. چندین تکنیک اولیه استفاده شده در مطالعه بیوفوتونیک وجود دارد.

پراکندگی رامان ضد استوکس منسجم :

پراکندگی رامان ضد استوکس منسجم (CARS) یک روش نوری برای مخلوط کردن چند فتونی برای طیف سنجی و میکروسکوپ شیمیایی متمایز است که بدون تجمع انرژی درون مولکول نیست. این یک روش غیر تهاجمی، غیر مخرب و بدون برچسب است که تصویربرداری ارتعاش را با حساسیت بالا، سرعت بالا و رزولوشن مکانی سه بعدی ایفا می کند. از مزایای کاهش فتوداژاژ به علت انتقال انرژی ناچیز است. این ویژگی ذاتی سه بعدی و توانایی تصویربرداری را به دلیل ماهیت بی ثمر آن ارائه می دهد که اهمیت زیادی در زمینه بافت شناسی و زیست شناسی سلولی دارد. یکی دیگر از مزایای CARS عدم انحلال فلورسانس است.

این در تصویربرداری از سلولهای زنده و بافتهای ex vivo (به عنوان مثال، DNA، لیپید ها و پروتئین ها) با کنتراست های مختلف ارتعاشی استفاده می شود.