گروه آموزشی مهندس شکوفه ساتری

گروه آموزشی مهندس شکوفه ساتری

ایریدوپلاستی محیطی با لیزر آرگون

ایریدوپلاستی محیطی با لیزر آرگون یک روش مفید برای از بین بردن بسته شدن زاویه آپوزیشن است. لیزر در حاشیه عنبیه اعمال می شود. گرمای لیزر باعث انقباض استرومایی عنبیه می شود و به طور مکانیکی بافت عنبیه را از شبکه ترابکولار دور می کند.

پیشنهاد شده است که ALPI ایمن تر و موثرتر از درمان مرسوم با داروها در APAC حاد است.

ایریدوپلاستی زمانی مفید است که PAC حاد به درمان‌های پزشکی شدید پاسخ نمی‌دهد، به‌ویژه در مواردی که ادم قرنیه شدید، یک اتاقک قدامی کم عمق وجود دارد یا در مواردی که التهاب مشخص مانع انجام لیزر ایریدوتومی می‌شود. لیزر ایریدوپلاستی همراه با ایریدوتومی تشکیل قابل توجهی از PAS را کاهش می دهد.36

علاوه بر این، ایریدوپلاستی برای تسکین بسته شدن زاویه آپپوزیشن ثانویه به سندرم عنبیه پلاتو، یا بسته شدن زاویه مربوط به لنز، و برای باز کردن زاویه قبل از ترابکولوپلاستی با لیزر آرگون استفاده شده است. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد ALPI برای سندرم عنبیه فلات در قفقازی ها بسیار موثر است.

تشخیص و درمان پزشکی

لیزر درمانی

 ترابکولوپلاستی با لیزر آرگون (ALT) حداقل در مراحل اولیه در چشم‌های دارای XFS مؤثر است. IOP پایه معمولاً در XFG بیشتر از چشم هایی است که POAG تحت ALT قرار می گیرد و بنابراین افت اولیه IOP در XFG بیشتر است. ALT اولیه می تواند استفاده از درمان دارویی را تا 8 سال در بخش قابل توجهی از این بیماران به تعویق بیندازد.59 موفقیت تدریجی در طول زمان کاهش می یابد، با نرخ درازمدت به حدود 35-55٪ در 3-6 سال کاهش می یابد. .

تقریباً 20 درصد بیماران در 2 سال اول پس از درمان دچار افزایش ناگهانی و دیررس IOP می شوند. 60 ادامه آزادسازی رنگدانه ممکن است ظرفیت عملکردی بازسازی شده شبکه ترابکولار را تحت تأثیر قرار دهد و درمان میوتیک نگهدارنده برای به حداقل رساندن حرکت مردمک پس از ALT ممکن است با این مشکل مقابله کند. نویسندگان به طور تجربی دریافته اند که 2% پیلوکارپین q.h.s. برای ارائه این حفاظت کافی است. ترابکولوپلاستی با لیزر انتخابی (SLT) باید به عنوان یک جایگزین موثر و ایمن برای ALT در درمان XFG مورد ارزیابی قرار گیرد.

لیزرهای اگزایمر

لیزرهای اگزایمر

لیزرهای اگزایمر با رقابت شدیدی از لیزرهای حالت جامد روبرو هستند، اگرچه آنها همچنان کارآمدترین دسترسی را به ناحیه طیفی فرابنفش ارائه می‌دهند - با انرژی‌های بالا، و اوج بالا و توان متوسط ​​در عملکرد پالسی. با این حال، آنها دارای معایبی هستند، مانند کیفیت ضعیف تیر (ساختار با حالت بالاتر و واگرایی بالا)، اندازه، هزینه های عملیاتی و الزامات نگهداری. متخصصان در این زمینه می گویند که این شهرت ماندگار برای عملکرد نابسامان در حال حاضر به دلیل پیشرفت در فناوری در سال های اخیر تا حد زیادی شایسته نیست.

لیزرهای اگزایمر، همراه با لیزرهای نیتروژن، محبوب ترین لیزرهای گازی هستند که تابش در محدوده فرابنفش تولید می کنند. محیط فعال مخلوطی از گاز نجیب، گاز هالوژن و گاز بافر - معمولا نئون است. مخلوط گاز در یک لیزر اکسایمر معمولی شامل 2 تا 9 درصد گاز نجیب، 0.2 درصد گاز هالوژن و 90 تا 98 درصد از گاز بافر است که به عنوان وسیله ای برای انتقال انرژی عمل می کند. این مخلوط در یک مخزن تحت فشار، معمولاً با فشار 3500-5000 میلی‌بار، محبوس می‌شود و معمولاً با تخلیه الکتریکی سریع چند ده نانوثانیه تحریک می‌شود. هالیدهای گازهای نجیب مانند ArF، KrF، XeF، XeCl که عمر کوتاهی دارند و در حالت پایه ناپایدار هستند، در مخلوط گاز ایجاد می شوند.

لیزرهای فیبر

لیزرهای فیبر که معمولاً برای روش های  آندوسکوپی برای بازرسی حفره ها یا اندام های بدن استفاده می شود، معمولاً از فیبر نوری استفاده می کنند. با این حال، مواردی وجود دارد که تنظیمات نوری حجیم خارجی با سیستم‌های فیبر کوپلینگ ترکیب می‌شوند. 

لیزرهای اگزایمر

لیزرهای اگزایمر

این دسته از لیزر در واقع به موارد فوق مرتبط است و اغلب در آزمایشگاه ها برای پمپاژ لیزرهای رنگی استفاده می شود. با این حال، آنها احتمالاً بیشتر به دلیل استفاده در جراحی چشم شناخته شده اند. لیزر اگزایمر به طور منظم برای درمان روش های کوته بینانه و دور بینانه و همچنین آستیگماتیسم استفاده می شود. آنها با کنترل کامپیوتری، در هنگام برداشتن مقادیر دقیق بافت از قرنیه چشم، دقت نهایی را در اختیار جراحان چشم قرار می دهند.

لیزرهای رنگی

لیزرهای رنگی

عمدتاً در درمان پوست برای روش هایی مانند از بین بردن جای زخم، خال مادرزادی و اختلالات عروق خونی استفاده می شود. به عنوان مثال - لیزرهای رنگی نقش مهمی در جراحی لیزر دارند. ساخت آنها شامل یک محلول مایع (معمولاً اتانول، p-دیوکسان و دی متیل سولفوکسید [DMSO]4) است. رنگ های مختلف طول موج های مختلفی را منتشر می کنند - از ماوراء بنفش (UV) تا محدوده مادون قرمز نزدیک (NIR).

لیزرهای دایود

لیزرهای دایود

نوع دیگری از لیزر که در بخش پزشکی و مراقبت‌های بهداشتی استفاده می‌شود، لیزرهای دایود است که معمولاً برای روش‌هایی مانند برش بافت در درمان جراحی و درمان فتودینامیک (PDT) [درمان توده‌های پیش بدخیم] استفاده می‌شود. به دلیل اندازه جمع و جور خود، آنها یک دسته لیزر مورد علاقه برای روش های ذکر شده در بالا هستند

لیزر دی اکسید کربن (CO2)

لیزرهای دی اکسید کربن (CO2).

لیزر دی اکسید کربن (CO2) که توسط مهندس برق هندی کومار پاتل در سال 1964 ابداع شد، معمولاً در کاربردهایی مانند جراحی لیزر، بازسازی پوست و درمان سلول های خوش خیم و بدخیم استفاده می شود. CO2 به دلایل زیادی یک روش لیزر ترجیحی است. مزایای آن عمدتا شامل خونریزی کمتر، زمان جراحی کوتاه تر و خطر کمتر عفونت است.