Sepanta Laser Spadan

Sepanta Laser Spadan

شرکت سپنتا لیزر اسپادان سهامی خاص
Sepanta Laser Spadan

Sepanta Laser Spadan

شرکت سپنتا لیزر اسپادان سهامی خاص

فعالیت نوری در پراکندگی ریلی هارمونیک سوم: مسیری جدید برای اندازه گیری کایرالیته


سنجش کایرالیته


پس از روشن شدن با نور لیزر (قرمز)، نانوذرات نقره کایرال در کووت شیشه ای سومین نور پراکنده هارمونیک (به رنگ آبی) را ساطع می کنند.

ترجمه با مهندس شکوفه ساتری


نانوترمومتری لومینسانس


انتخاب پروتئین فلورسنت سبز و نانوبلورهای Ag2S به عنوان فسفرهای ترموگرافی چندپارامتری هم‌افزایی بین بازخوانی‌های چند پارامتری و رگرسیون خطی چندگانه، بهبود عملکرد 10 برابری درخشندگی‌ها را ممکن می‌سازد. رسیدن به یک رکورد جهانی در حساسیت حرارتی نسبی (Sr = 50 %·K-1) و عدم قطعیت دمایی چشمگیر 0.05 K.

لیزرهای میدان بالا

لیزرهای میدان بالا
لیزرهای میدان بالا لیزرهایی هستند که می توانند میدان های الکتریکی شدید ایجاد کنند. میدان های بالا اغلب با تمرکز انرژی نوری در یک پالس زمانی بسیار کوتاه به دست می آیند. این منجر به توسعه لیزرهای تراوات و پتاوات شده است که کاوشگرهای مهم ماده در شرایط شدید هستند.

مجله بیوفوتونیک


این مطالعه یک معادله انتشار ترکیبی با مدل هارمونیک کروی ساده شده مرتبه سوم را اتخاذ کرد و یک فاکتورسازی جدید حداقل مربعات QR بر اساس الگوریتم کمند برای غلبه بر محدودیت مدل انتشار تک پروتون و امکان تکرار سریع و بازسازی پراکنده دقیق برای لومینسانس اشعه ایکس پیشنهاد کرد. توموگرافی کامپیوتری (XLCT). عملکرد بازسازی برتر از نظر دقت مکان، وضوح فضایی و ایجاد تعادل بین دقت و کارایی را به دست می آورد.

مجله بیوفوتونیک


روشی جدید، سریع و دقیق برای تشخیص لیشمانیوز در سگ ها با استفاده از داده های جذب مادون قرمز سرم خون سگ و هوش مصنوعی ایجاد شد. آزمایش های سنتی معمولاً به دلیل واکنش متقابل با سایر بیماری ها، استفاده از مواد شیمیایی و هزینه بالا، ویژگی کم را نشان می دهند. روش جدید عاری از معرف های شیمیایی، آسان برای رسیدگی، هزینه کم و ویژگی بالا است.

کمک لیزر "آرگون فلورید" به توسعه رآکتورهای همجوشی

کمک لیزر


آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده(AFL) در حال توسعه یک لیزر "آرگون فلورید"(ArF) است که ممکن است روزی نیروی همجوشی هسته‌ای را به یک فناوری تجاری تبدیل کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از نیو اطلس، آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده(AFL) در حال ساخت یک لیزر "آرگون فلورید"( ArF) است که می‌تواند روزی نیروی همجوشی هسته‌ای را به یک فناوری عملیاتی و تجاری تبدیل کند. این لیزر ماوراء بنفش پهن‌باند طوری طراحی شده است که کوتاه‌ترین طول موج لیزری را داشته باشد تا بتواند واکنش همجوشی خودپایدار را رقم بزند.

اگر بخواهیم انرژی همجوشی را یک فناوری انقلابی بدانیم، مانند این است که بگوییم آتش ممکن است روزی کاربرد پیدا کند! در حقیقت، این توانایی تولید انرژی پاک از هیدروژن در هر مقدار دلخواه و در هر بازه زمانی قابل پیش‌بینی با انرژی همچوشی است که تمدن بشر را به گونه‌ای تغییر خواهد داد که قابل تصور نیست.

اما مشکل این است که تولید انرژی از قدرت همجوشی مانند دستور پخت یک غذا با گوشت خرگوش است که با این جمله شروع می‌شود: "ابتدا خرگوش را بگیرید". اگرچه ما می‌توانیم شرایط موجود درون خورشید را برای ایجاد واکنش‌های همجوشی بر روی زمین بازسازی کنیم، اما برای بازسازی آن شرایط انرژی بیشتری نسبت به انرژی قابل دریافت از آن نیاز است. هرچند که آزمایشات اخیر به تغییر این رویه بسیار نزدیک شده‌اند.


هدف دانشمندان در ۷۵ سال گذشته تولید دمای بیش از ۱۰۰ میلیون درجه سانتیگراد(۱۸۰ میلیون درجه فارنهایت) و فشار مورد نیاز برای راه اندازی واکنش همجوشی و تولید انرژی مازاد کافی برای حفظ آن بوده است. این به خودی خود یک دستاورد بزرگ خواهد بود، اما فناوری همچنین باید بتواند این واکنش را به شکل نامحدود پایدار کند، در عین حال که به اندازه کافی ارزان باشد و رآکتور آن کوچک و کاربردی باشد.

لیزر "آرگون فلورید" برای کار بر اساس اصل همجوشی محاصره اینرسی(ICF) در نظر گرفته شده است. در این حالت، مهره‌ای متشکل از دوتریوم یا تریتیوم که ایزوتوپ‌های سنگین هیدروژن هستند، توسط لیزرهای متعدد مورد تابش قرار می‌گیرد و در کسری از ثانیه گرم و فشرده می‌شود تا حدی که اتم‌های هیدروژن از درون منفجر می‌شوند، در هم آمیخته می‌شوند و مقادیر بسیاری انرژی آزاد می‌کنند.

ادعا می‌شود که این لیزر جدید با بازدهی بیشتری انرژی را به مهره سوختی منتقل می‌کند و دماهای بسیار بالاتری را برای ایجاد انفجار تولید می‌کند. دانشمندان با استفاده از شبیه سازی‌های هیدرودینامیکی تابش می‌گویند که این عملکرد را می‌توان صد برابر با بازدهی ۱۶ درصد افزایش داد، در حالی که کارآمدترین لیزر کنونی یعنی لیزر "کریپتون فلورید" تنها ۱۲ درصد بازدهی دارد.

به سبب این پیشرفت‌های جدید، لیزر "آرگون فلورید" می‌تواند به نیروگاه‌های همجوشی کوچک‌تر و ارزان‌تر منجر شود. با این حال، تیم تحقیقاتی تاکید می‌کند که هنوز راه زیادی تا تجاری شدن این فناوری مانده است و برای این منظور، این لیزر باید انرژی مورد نیاز، میزان تکرار، دقت و قابلیت اطمینان بیشتری را فراهم کند.

برای حرکت به سوی این هدف، محققان یک برنامه سه مرحله‌ای را پی می‌گیرند که اولین مرحله به علم و فناوری اولیه لیزر ArF اختصاص دارد. پس از آن مرحله دوم دنبال می‌شود که بر ساخت و آزمایش این لیزر در مقیاس کامل با انرژی بالا متمرکز است و سپس در مرحله سوم، تاسیسات انفجاری متشکل از ۲۰ تا ۳۰ لیزر ساخته می‌شود.

"استیو اوبنشین" دارای دکترای فیزیک و از محققان ارشد این پروژه می‌گوید: مزایای مزبور می‌تواند توسعه واحدهای نیروگاه‌های همجوشی با اندازه متوسط ​​و ارزان‌تر را با انرژی لیزری کمتر از یک مگاژول تسهیل کند که دیدگاه موجود در مورد گران بودن انرژی همجوشی لیزری و بزرگ بودن نیروگاه‌های آن را به شدت تغییر می‌دهد.

این تحقیق در مجله Philosophical Transactions of the Royal Society منتشر شده است.

انتشار شماره دهم هفته‌نامه دانشجویی مهندسی اپتیک و لیزر

انتشار شماره دهم هفته‌نامه دانشجویی مهندسی اپتیک و لیزر




انجمن علمی دانشجویی مهندسی اپتیک و لیزر دانشگاه بناب شماره جدید هفته‌نامه خود را ویژه دانشجویان جدیدالورود منتشر کرد.


به گزارش باشگاه دانشجویان ایسنا، معارفه کادر آموزشی، محوطه دانشگاه و خوابگاه‌ها، همایشات برگزار شده، همایشات نانو، معرفی تمامی رشته‌های دانشگاه، معرفی رشته اپتیک، معرفی اساتید، بازار کار، گرایش‌های ارشد، قبولی‌های ارشد، رتبه‌های برتر دانشگاه، دانشگاه‌های پذیرش، نرم‌افزارهای لازم برای رشته مهندسی اپتیک و لیزر، آزمایشگاه‌ها، معرفی انجمن و نحوه شرکت در انتخابات عناوین مطالب این شماره نشریه است.

در مطلبی با عنوان "آنچه خواهید دید" آمده است: «دانشجو یعنی تلاش، امید،‌ آینده، صبر. دانشجو یعنی تو، یعنی من... دانشجو بودن یعنی اول ماه‌هایی که پول توجیبی گرفتی و شاهانه زندگی می‌کنی و آخر ماه که جیب‌هاتون پر از خالیه و دست جمعی املت می‌زنید به بدن. خلاصه دانشجو بودن یعنی همه این‌ها، همه این‌هایی که یکی از لذت‌بخش‌ترین مراحل زندگی و البته، در کنار همه این‌ها مهم‌ترین چیزی که شما باید روش تمرکز کنید درس خوندنه!! ...»

علی بیژنی‌فر و زهرا صدیق مدیرمسئولی و سردبیری نشریه اپتیک و لیزر را برعهده دارند.

لیزرهای فمتوثانیه می توانند ذخیره سازی طولانی مدت داده را فعال کنند


حجم روزافزون داده‌ای که در عصر دیجیتال انباشته می‌شود، نیازمند تکنیک‌های ذخیره‌سازی جدید است که عمر طولانی، انرژی کارآمد و کاربردی دارند. محققان بریتانیایی فکر می‌کنند که با استفاده از پلاریزاسیون پالس‌های لیزر فمتوثانیه‌ای برای جهت‌دهی ساختارهای نانو اندازه در صفحات شیشه‌ای، احتمالاً پاسخ را یافته‌اند.


افزایش بهره وری انرژی

مراکز داده امروزه از فناوری‌های مختلفی برای پاسخگویی به نیازهای فزاینده ذخیره‌سازی استفاده می‌کنند، اما هر کدام محدودیت‌هایی دارند. هارد دیسک‌ها انرژی زیادی مصرف می‌کنند و معمولاً فقط چند سال دوام می‌آورند، در حالی که نوارهای مغناطیسی برای استفاده روزمره بسیار کند هستند. دیسک های نوری معمولی مانند سی دی و دی وی دی نیز بسیار کند هستند و همچنین طول عمر محدودی دارند.


در جدیدترین کار، پیتر کازانسکی و همکارانش در دانشگاه ساوتهمپتون، بریتانیا، دستگاهی با طول عمر بالقوه نامحدود پیشنهاد کردند که از پالس های یک منبع لیزر فمتوثانیه برای ذخیره داده ها در یک تکه شیشه سیلیسی در پنج بعد (سه بعد فضایی) استفاده می کند. و همچنین دو پارامتری که انکسار دوگانه سیلیس را مشخص می کند. نوشتن بر روی دستگاه شامل تعدیل قطبش و شدت لیزر است تا داده ها از طریق جهت گیری محور آهسته و عقب ماندگی (تفاوت مسیر نوری بین دو قطبش متعامد) ساختارهای نانومتری در سیلیس رمزگذاری شود.


گروه ساوتهمپتون قبلاً نشان داده است که این تکنیک اصولاً می تواند کار کند، اما به دلیل نیاز به چندین عکس لیزری برای ایجاد یک نانوساختار منفرد با مشکل مواجه شده است. نوشتن سریع داده ها مستلزم آن است که لیزر با سرعت تکرار بالا کار کند، اما فراتر از یک نرخ مشخص، این فرآیند گرمای زیادی تولید می کند و داده ها نمی توانند به طور دقیق رمزگذاری شوند.


کازانسکی و همکارانش اکنون نشان داده اند که چگونه می توان این مشکل را با افزایش بهره وری انرژی فرآیند نوشتن به حداقل رساند. آنها این کار را با تقسیم این فرآیند به دو مرحله انجام دادند. اول، آنها از یک یا چند پالس لیزری با انرژی نسبتاً بالا برای ایجاد یک انفجار کوچک استفاده می کنند که یک فضای خالی دایره ای یکنواخت در حدود 130 نانومتر در سراسر سیلیس ایجاد می کند. آنها سپس از چندین پالس «نوشتن» با انرژی کمتر استفاده می‌کنند تا آن فضای خالی را حدود ضریب پنج در زوایای قائم به محور قطبش نور طویل کنند - و بنابراین داده‌ها را رمزگذاری می‌کنند.


آنها توانستند انرژی پالس های نوشتاری را با بهره برداری از پدیده افزایش میدان نزدیک کاهش دهند. میدان الکتریکی تولید شده توسط این پالس ها در لبه فضای خالی ایجاد شده توسط پالس های کاشت، در صفحه عمود بر قطبش پالس ها تقویت می شود. این میدان تقویت شده سیلیس را یونیزه می کند و در نتیجه نقطه داده یا "voxel" را می نویسد.


نوشتن با سرعت نور

برای نشان دادن اینکه چگونه می‌توان از این تکنیک برای ذخیره داده‌ها در عمل استفاده کرد، محققان از لیزری با طول موج 515 نانومتر و نرخ تکرار 10 مگاهرتز استفاده کردند که روی صفحه سیلیسی با قطر 120 میلی‌متر با استفاده از یک منحرف کننده آکوستو-اپتیک اسکن کردند. هر وکسل به یک پالس بذری و چهار یا هفت پالس نوشتاری نیاز داشت، بسته به اینکه کدام یک از دو سطح عقب ماندگی برای رمزگذاری آن وکسل خاص مورد نیاز است.


با هشت قطبش احتمالی - مربوط به هشت جهت محور آهسته خاص - برای هر یک از دو سطح عقب ماندگی، هر وکسل را می توان در هر یک از 16 پیکربندی ممکن قرار داد و بنابراین چهار بیت باینری را در خود جای داد. با اسکن با سرعت 1 میلیون وکسل در ثانیه، آنها توانستند 5 گیگابایت داده را در 50 لایه با ضخامت 2.4 میلی متری دیسک در مدت پنج ساعت بنویسند. آنها سپس دریافتند که می توانند داده ها را با دقت "تقریبا 100٪" بازخوانی کنند.


پیشرفت های آینده

کازانسکی و همکارانش می گویند که سرعت نوشتن را می توان با افزایش سرعت تکرار تا 50 مگاهرتز به مگابایت در ثانیه افزایش داد. آن‌ها همچنین فکر می‌کنند با افزایش تعداد جهت‌گیری‌های محور آهسته و کاهش اندازه دستگاه، می‌توان تعداد بیت‌ها را در هر وکسل دو برابر کرد، به طوری که وکسل‌ها فقط 0.2 میکرومتر از هم فاصله داشته باشند و لایه‌های مجاور فقط با 3 میکرومتر از هم جدا شوند. آنها می گویند در این صورت، یک صفحه شیشه ای با ضخامت 4 میلی متر به قطر 127 میلی متر می تواند حدود 500 ترابایت داده را ذخیره کند.


محققان خاطرنشان می کنند که یک نقطه ضعف قابل توجه در طرح فعلی آنها وجود دارد - سرعت خواندن. سیستم تصویربرداری با کنترل دستی آنها خواندن را به سرعت یخبندان تنها چند بایت در ثانیه محدود می کرد. اما آن‌ها مطمئن هستند که این یک نشان‌دهنده نیست و استدلال می‌کنند که با استفاده از تصویربرداری قطبش خودکار و الگوریتم‌های رمزگشایی قدرتمندتر می‌توانند سرعت را به ده‌ها مگابایت در ثانیه افزایش دهند.

لیزر پرتو گاما

لیزر پرتو گاما یا گریزر دستگاهی فرضی است که می‌تواند پرتوهای گامای منسجمی تولید کند، درست همانطور که یک لیزر معمولی پرتوهای منسجمی از نور مرئی تولید می‌کند.[1]


ویتالی گینزبورگ در سخنرانی نوبل خود در سال 2003 از لیزر پرتو گاما به عنوان یکی از سی مشکل مهم در فیزیک نام برد.[2]


تلاش برای ساخت یک لیزر پرتو گامای عملی بین رشته‌ای است و شامل مکانیک کوانتومی، طیف‌سنجی هسته‌ای و نوری، شیمی، فیزیک حالت جامد، و متالورژی و همچنین تولید، تعدیل و برهمکنش نوترون‌ها می‌شود و شامل دانش تخصصی و تحقیق در همه این زمینه ها این موضوع شامل علوم پایه و فناوری مهندسی می شود