قلب و عروق

مداخله کرونر از طریق پوست (PCI / آنژیوپلاستی کرونر)

مداخله کرونر از طریق پوست (PCI / آنژیوپلاستی کرونر)

استفاده از آنژیوپلاستی برای درمان انسداد عروق کرونر در نتیجه بیماری عروق کرونر. کاتتر بادکنکی تخلیه شده در شریان انسداد یافته پیشرفته و برای رفع تنگی متورم می شود. دستگاه های خاصی مانند استنت های کرونر را می توان برای باز نگه داشتن رگ خونی استفاده کرد. روش های مختلف دیگری نیز می تواند همزمان انجام شود. پس از حمله قلبی ، می توان آن را به رگ مقصر محدود کرد (رگ که مشکوک به انسداد یا ترومبوز است که باعث ایجاد آن شده است) یا عروق کامل. عروق کامل از نظر حوادث عمده قلبی و مرگ و میر ناشی از علل موثرتر است. 

آنژیوپلاستی

آنژیوپلاستی

مداخله ای برای گشاد کردن عروق یا وریدها است.

قلب و عروق مداخله ای

قلب و عروق مداخله ای شاخه ای از قلب و عروق است که به طور خاص با درمان مبتنی بر کاتتر از بیماری های ساختاری قلب کار می کند. آندریاس گرونتزیگ پس از ایجاد آنژیوپلاستی توسط رادیولوژیست مداخله ای چارلز چارلز ، پدر قلب و عروق مداخله ای محسوب می شود. 

 

آنژیوگرافی کرونر

آنژیوگرافی کرونر

CT آنژیوگرافی کرونر (CCTA) استفاده از CT آنژیوگرافی برای ارزیابی عروق قلب است. بیمار تزریق داخل وریدی کنتراست دریافت می کند و سپس قلب با استفاده از سی تی اسکن با سرعت بالا اسکن می شود. با پیشرفت در فناوری CT ، بیماران به طور معمول می توانند بدون نیاز به دارو ، فقط با حفظ نفس در حین اسکن ، اسکن شوند. CTA برای ارزیابی بی نظمی های قلب و عروق ، محل قرارگیری استنت ها و باز بودن آنها و گاهی اوقات برای بررسی بیماری آترواسکلروتیک استفاده می شود. این روش جزئیات تشریحی رگهای خونی را دقیق تر از تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) یا سونوگرافی نشان می دهد. 

آنژیوگرافی توموگرافی کامپیوتری

آنژیوگرافی توموگرافی کامپیوتری (CT آنژیوگرافی یا CTA نیز نامیده می شود) یک روش توموگرافی کامپیوتری است که برای تجسم عروق شریانی و وریدی در سراسر بدن استفاده می شود. با استفاده از ماده حاجب تزریق شده در رگهای خونی ، تصاویر برای جستجوی انسداد ، آنوریسم (گشاد شدن دیواره ها) ، تشریح (پارگی دیواره ها) و تنگی (تنگی رگ) ایجاد می شود. از CTA می توان برای تجسم عروق قلب ، آئورت و سایر رگهای خونی بزرگ ، ریه ها ، کلیه ها ، سر و گردن و بازوها و پاها استفاده کرد.

آنژیوگرافی

1 تاریخچه

2 تکنیک

3 مورد استفاده

3.1 آنژیوگرافی کرونر

3.2 آنژیوگرافی فلورسئین 

اسکن پرفیوژن

پرفیوژن عبارت است از عبور مایعات از طریق سیستم لنفاوی یا رگ های خونی به اندام یا بافت. عمل اسکن پرفیوژن فرآیندی است که از طریق آن می توان این پرفیوژن را مشاهده ، ثبت و کمیت کرد. اصطلاح اسکن پرفیوژن طیف گسترده ای از روشهای تصویربرداری پزشکی را در بر می گیرد

آنژیوگرافی

آنژیوگرافی یا تصلب شرایین نوعی روش تصویربرداری پزشکی است که برای تجسم داخل یا لومن رگهای خونی و اندام های بدن و با علاقه خاص به عروق ، رگ ها و اتاق های قلب استفاده می شود. این امر به طور سنتی با تزریق ماده حاجب رادیواکد مات به داخل رگ و تصویربرداری با استفاده از تکنیک های مبتنی بر اشعه ایکس مانند فلوروسکوپی انجام می شود.

آنژیوگرافی

دوز تابش

آنژیوگرافی

تصویربرداری در آنژیوگرام کرونر از طریق فلوروسکوپی با استفاده از اشعه ایکس انجام می شود ، که احتمال افزایش خطر ابتلا به سرطان ناشی از اشعه را در بیمار ایجاد می کند. خطر با زمان قرار گرفتن در معرض افزایش می یابد ، شامل 1) هدایت زمان کاوشگر به قلب و خارج آن و 2) زمان روشن کردن ماده حاجب برای انجام آنژیوگرام. تابش جذب شده همچنین تابعی از شاخص توده بدن است که بیماران چاق دو برابر دوز بیماران با وزن طبیعی دارند. قرار گرفتن در معرض اپراتور نیز دو برابر شد. آنژیوگرافی های کرونر می توانند به صورت ترانس رادیال (از طریق مچ دست) یا ترانسفرمال (از طریق کشاله ران) انجام شوند.