پلاسمای ناشی از لیزر (LIP)

1. معرفی

تشکیل پلاسمای ناشی از لیزر (LIP) یک فرآیند سریع است که به دلیل ماهیت متنوع و پیچیده ، برای چندین دهه تحت تحقیق است. پالس شدید لیزر برای مدت زمان بسیار کوتاهی انرژی را به سطح هدف می رساند که بلافاصله مواد را به درون یک بخار بخار بسیار داغ تحریک ، یونیزه و بخار می کند که به آن «توده پلاسما» نیز می گویند. این سه منطقه اصلی دارد که در شکل 1 نشان داده شده است. 

تابش لیزر

چکیده

تابش لیزر کاربردهای مختلفی از ساخت ، ذوب و تبخیر نانوذرات گرفته تا تغییر شکل ، ساختار ، اندازه و توزیع اندازه آنها را نشان داده است. پلاسمای ناشی از لیزر برای کاربردهای مختلف تشخیصی و فن آوری به عنوان تشخیص ، رسوب لایه نازک و شناسایی اولیه استفاده شده است. تداخل های احتمالی گونه های اتمی یا مولکولی برای تعیین مواد آلی ، معدنی یا بیولوژیکی استفاده می شود که اجازه می دهد برنامه های حیاتی در دفاع (مین های زمینی ، مواد منفجره ، پزشکی قانونی (اثری از مواد منفجره یا مواد آلی) ، بهداشت عمومی (مواد سمی محصولات دارویی) یا محیط زیست) (ضایعات آلی). 

پلاسمای ناشی از لیزر و کاربردهای آن

اطلاعات فصل و نویسنده

1

مقدمه

2

برهم کنش لیزر و ماده

3

فرسایش لیزر پالسی 

پزشکی پلاسما

در پزشکی پلاسما ، درمان مناطق کوچک باعث توسعه هندسه های خاص میکروپلاسما شده است (Foest et al. 2006). پلاسمای غیر حرارتی در غیرفعال سازی میکروبی و ویروسی ، درمان بیماری های مختلف پوستی ، ترمیم زخم ، انعقاد خون ، سفید شدن دندان ها و ضد تومور درمانی بدون تأثیر قابل توجه بر سلول های طبیعی استفاده شده است (Bekeschus et al. 2018؛ Nam et al. 2018 ؛ Saadati و همکاران 2018 ؛ Xu و همکاران 2018c). سلولهای سرطانی از نظر متابولیسم و سیگنالینگ در هنگام استرس اکسیداتیو با سلولهای طبیعی متفاوت هستند. 

سیستم های پلاسمای فشار اتمسفر سرد

سیستم های پلاسمای فشار اتمسفر سرد

CAPP به عنوان یک فناوری جدید بسیار سریع در چندین زمینه صنعتی و پزشکی گسترش یافت (جدول 1). در کاربردهای بیولوژیکی ، معمولاً از پلاسمای مورد استفاده جت های پلاسما با فشار اتمسفر (APPJs) و تخلیه های سد دی الکتریک (DBD) استفاده می شود. تخلیه کم انرژی APPJ ها گروه گسترده ای از مشعل های کوچک پلاسما را تشکیل می دهند که با کمبود انرژی کار می کنند و CAPP سرد تولید می کنند.  

فیزیک پلاسما با شکوفه ساتری

مقدمه

اصطلاح پلاسما اولین بار توسط ایروینگ لانگمویر در سال 1928 استفاده شد و گاز یونیزه یا نیمه یونیزه نیمه خنثی در تخلیه الکتریکی را توصیف می کند. پلاسما متشکل از انواع ذرات ، اتمها و مولکولهای خنثی ، ذرات باردار (الکترونها و یونها) ، ذرات قابل اشتعال (اتمها و مولکولهای برانگیخته ، رادیکالها) و فوتونها است (بلان 2008). بسته به درجه حرارت ذرات ، پلاسما را می توان به دو دسته تقسیم کرد: تعادل یا پلاسمای حرارتی و پلاسمای غیر تعادلی یا غیر گرمایی.  

کاربردهای فنی درمان های پلاسما: وضعیت فعلی و چشم اندازها

چکیده

فناوری مبتنی بر فشار هوا (CAPP) که به سرعت در حال تحول است ، نه تنها در تحقیقات تحقیقاتی بلکه در بیوتکنولوژی ، ایمنی و فرآوری مواد غذایی ، کشاورزی و پزشکی نیز بطور فعال مورد استفاده قرار گرفته است. تنوع زیاد در پیکربندی دستگاه های پلاسما و طرح الکترودها باعث تسریع در کاربردهای مختلف پلاسمایی غیر حرارتی در تصفیه مواد مختلف و سطوح مختلف از هر اندازه شده است. 

شهاب حسینی در نقش فیزیکدان و مخترع ایرانی

شهاب حسینی در نقش فیزیکدان و مخترع ایرانی

پلاسما در علوم فضایی و نجوم

پلاسمای نجومی ، محیط بین ستاره ای و فضای بین کهکشانی

همچنین نگاه کنید به: مگنتوهیدرودینامیک

پلاسما ، هم از نظر جرم و هم از نظر حجم ، رایج ترین مرحله ماده عادی در جهان هستند. 

فیزیک پلاسما با شکوفه ساتری

کلمه پلاسما از یونان باستان "ماده قالب پذیر"  یا "ژله"  آمده است و رفتار هسته های اتمی یونیزه شده و الکترونهای موجود در منطقه اطراف پلاسما را توصیف می کند. خیلی ساده ، هر یک از این هسته ها در دریای متحرک الکترون معلق هستند. پلاسما برای اولین بار در لوله کروکس شناسایی شد ، و توسط سر ویلیام کروکس در سال 1879 توصیف شد (وی آن را "ماده تابشی" نامید).  ماهیت این ماده "اشعه کاتد" متعاقبا توسط فیزیکدان بریتانیایی Sir J.J. تامسون در سال 1897.